Morgunstund

Ef maður fer snemma á fætur og á dálítið erfitt með að vakna, mæli ég með því að menn stilli sér upp við bíl sem dælir upp úr rotþró. Það finnst ekkert sem getur vakið mann betur en sá daunn. Þetta gerði ég áðan á leiðinni í vinnuna og hef sjaldan verið hressari.

Við förum annars á fætur klukkan hálf sjö. R vaknar að vísu jafnan fyrir sex, en við reynum að halda henni í ró þangað til að minnsta kosti 6.15 eða 6.20. Það gengur misjafnlega því hún á það til að byrja að syngja hástöfum og vekja alla í nærliggjandi húsum með öskrum ef maður fer ekki á fætur með henni.

Svo hefst barningurinn. Hver á að fara fyrst í sturtu, hver fær að borða morgunmat, hver á að gefa börnunum morgunmat. Sjónvarpið bilað! Ekkert búmpbúmpa (Bolibompa, sænska Stundin okkar). Morguninn ónýtur ... eða þannig. Þegar klukkuna vantar fimm mínútur í átta, ryðjast allir út. R er komið fyrir í hjólavagni, og svo hjóla allir af stað í halarófu. Fyrst ég, svo R, þá T og loks konan (sem keypti sér notað hjól á slikk).

Visa Lund på en större karta

Það tekur tíu til fimmtán mínútur að hjóla í skólann, við R höldum áfram á leikskólann sem er í næstu götu. Svo hefst leitin að næstu rotþró.

Guð blessi Ísland.