Áhættusækni

Orðin sem flugu í gegn um höfuðið á mér á leiðinni á kontórið í morgun voru: áhættusækni, þvergirðingsháttur, tilætlunarsemi, tækifærissinni.

Nú megið þið geta hvað ég var að hugsa um.

Ég ákvað í síðustu viku að hætta að fylgjast með íslenskum fjölmiðlum. Ég gerði þetta líka í kringum áramótin 2008-2009 en var aftur fallinn í þá gryfju að lesa DV og Vísi á netinu og hlusta á Spegilinn. Nú er ég guðsblessunarlega óvitandi um hvað gerist á Íslandi (nema maður sér náttúrlega hvað fólk er að æsa sig yfir í gegn um Facebook). Ég skammast mín fyrir að þurfa að kenna mig við þjóð sem getur ekki gert samninga við nágrannaþjóðir sínar. Mér finnst það þyngra en tárum taki að hrunið skuli ekki hafa leitt af sér málefnalegri umræðuhefð á Íslandi.

Í stað þess grassera skinkur og hnakkar og börn alast upp við það að það sé best að hegða sér bara eins og manni sýnist. Græðgi er orðin að dyggð á Íslandi.

Sumar

Ef maður á að trúa sænsku veðurstofunni, þá er komið sumar. Meðalhitinn fór nefnilega ekki niðurfyrir 10°C síðasta dægrið. Það er gott.

Konan spurði mig í gær hvort ég ætlaði ekkert að sá sumarblómum og ég fékk kvíðakast og byrjaði samstundis að svitna af angist og hljóp út til að þrífa bílinn. Ég vil alveg hafa garðinn fullan af blómum, en ég hef ekki þolinmæði í mér til þess að standa í sáningum. Svo grunar mig að allt drepist úr þurrki ef manni skyldi detta í hug að bregða sér af bæ í nokkra daga. Og það er nú bara þannig að ég hef jafnmiklar áhyggjur af blómunum mínum og börnunum mínum ... og það er varla á það bætandi.

Ætli maður kaupi ekki bara eitthvert ódýrt rusl sem drepst á einum mánuði og láti þar við standa.

Bíllinn er allavega hreinn utan sem innan.