Gardínublogg verður garðyrkjublogg

Aldeilis munur að geta sprangað um í netabolnum og speedo-skýlunni án þess að krókna úr kulda alla tíð!

[...]

Við T sáðum sólblómafræjum í byrjun apríl og þau spretta eins og illgresi. Þetta urðu u.þ.b. þrjátíu plöntur. Ég henti öllum nema tólf. Þau verða náttúrlega svo stór, sólblómin og garðurinn er svo lítill að það er ekki pláss fyrir meira.

Við keyptum svo stunguspaða og mold um daginn og í gær gróf ég loksins fyrir beði úti undir húsvegg. Ég fékk aðsvif þegar ég stakk spaðanum í gegn um grasþökuna og lenti á hálfgerðum sementsalla úr sandi og möl ... ekki nema von að aumingjans grasið sé með blettaskalla!

Sólblómin dafna nú í beðinu. Hér er mynd (kústurinn í horninu er Lavandula augustifolia):

(Mig hefur alltaf dreymt um að skrifa svona garðyrkju-/innanhússhönnunarblogg. Hér er önnur mynd sem sýnir hversu natinn ég er við uppstillingarnar):

Myndin sýnir klifurrósina (og eitthvert illgresi sem ég kann ekki deili á undir), morgunfrúrnar í zinkbalanum (mjög fansí) og rósmarínið mitt og salvíuna! Þetta er svo fallegt að ég tárast!

Draumar mínir rætast einn af öðrum.

Vangaveltur

Ég hef oft velt því fyrir mér af hverju fólk lætur alltaf rönguna á gardínunum snúa út.

(sjá svipaðar vangaveltur um postulínsstyttur)

Á kaffihúsinu (fika)

Á bókasafninu

Silunganet

Nýju stofugardínurnar eru japanskt stóris (eða silunganet ef því er að skipta).

Húsgögn og hádegismatur

Það var keypt sér rauðar bókahillur í IKEA og ljós yfir borðstofuborðið (fyrri eigendur höfðu skilið eftir forljóta plastljósakrónu í líki minimalístísks blóms). Nú vantar bara gardínurnar og maður getur farið að spankúlera um nakinn á neðri hæðinni. Rjómagumsið með græna marsipanlokinu var bara keypt af því að það passaði við letrið á bakkanum.

Gulltré

Við erum flutt. Eina ferðina enn. Að þessu sinni innanbæjar í ysta úthverfi. Hinum megin við hraðbrautina eru akrar og ég læt mig dreyma um svínaskítsfýluna sem á eftir að gjósa upp hér með vorinu. Ef eitthvað vekur mann betur en rotþróarstækja, þá er það lyktin af nýskítadreifðum túnum.

Það er kaldara hér en niðri í bæ. Jólatréð (eitt af tveim) er komið upp.

Jólabarn II

Konan keypti svona blinkandi Jesúmyndir um daginn á spottprís. R og T voru alveg dolfallin yfir þessu. Það versta er að ljósin blinka svo hratt að Tourettes gamli færist allur í aukana þegar við höfum kveikt á þeim. Ætli við endum ekki bara á því að hafa þær á klósettinu.

Dauðinn

Rétt eftir að við fluttum inn í prófessorsíbúðina fann ég dauða kanínu í garðinum. Nokkrum dögum seinna gengum við fram á dauða dúfu á gangstétt. Síðan hefur R verið mjög upptekin af dauðanum.

Hún verður tveggja ára í næstu viku en bróðir hennar verður að heiman alla vikuna svo við höldum upp á afmælið í dag. Hún fékk dúkkuhús og þau leika sér með þetta og má vart sjá hvort er dolfallnara yfir rafmagnsljósum og klósettsetum sem er hægt að lyfta.

Allt í einu heyrist í miðjum leik: Kanínan er dáin!

Úthverfapakk

Það borgar sig greinilega að vera þolinmóður. En stundum er það ekki nóg. Þá er gott að vera lævís.

Við erum búin að kaupa íbúð. Í úthverfi.

Á viðráðanlegu verði, mun lægra en við gerðum ráð fyrir í upphafi.

Æðibunugangur

Við skoðum hverja íbúðina á fætur annarri og erum hálfsvekkt yfir uppblásnu verði á ljótu veggfóðri og plasthúðuðum eldhúsinnréttingum frá níunda og tíunda áratugnum. Því miður eru gæðin á milljónprógramminu (sem við sáum í dag) heldur ekki mikið til að hrópa mikið húrra fyrir.

Við skoðuðum annars næstum því glænýja íbúð í útjaðri bæjarins um daginn. Við erum ekki mikið fyrir hvíta veggi og stálinnréttingar og konunni fannst þetta allt aðeins of „íslenskt“. Henni fannst með öðrum orðum of berangurslegt. Við vorum eiginlega búin að ákveða að þetta væri ekkert fyrir okkur.

Við erum samt búin að komast að því að hún er svo fín að við erum búin að gera tilboð í hana.

Guð blessi Ísland.