Lagst í kör

Síðustu vikur höfum við hjónin legið hálförend í flensu. Ef þetta var eitthvað annað en svínainflúensan þá hlakka ég sko ekki til að fá hana. Börnin voru veik hálfa vikuna á undan og við pössuðum okkur svo á því að vera rúmliggjandi á meðan amma Íslam var í heimsókn. Þegar hún fór lognaðist ég út af og lá í móki í nokkra daga. Dagarnir á eftir hafa svo liðið í móðu og óbærilegum hausverk. Mér leið eins og hauskúpan væri við það að klofna í tvennt.

Hausverkurinn er sem betur fer horfinn en haustið kom í staðinn. Ef haust skyldi kalla, maður myndi kannski ekki kalla það haust alls staðar ef hitinn fer niður í 15 gráður ... En trén eru byrjuð að gulna og bergflétturnar á húsunum eru orðnar eldrauðar. Það er líka haust.

Ég er að fara af límingunum út af þrenglsum. Æ, hvað lífið er mikill barningur! Og ekki skánar það við það að verða eldri.

Guð blessi Ísland.