HFF

Við R eigum flugmiða frá Kaupmannahöfn til Keflavíkur. Á morgun. Við ætluðum að vera í viku. Konan og T eiga flugmiða á þriðjudaginn kemur ...

HFF! HFF! HFF! HFF! HFF!

Við erum búin að hlakka svo til ... ætluðum að leggjast í sundlaugarnar, borða páskaegg hjá ömmu íslam, og síðast en ekki síst ... fagna Hrafni sem fermist á sumardaginn fyrsta!

Eins gott að maður á smá hass að hugga sig með!

Gluggatjöld úr útsöluefni

Kláði

Útbrot og ofsakláði eru tvö orð sem lýsa lífi mínu vel. Ég hef reynt að taka ýmis ofnæmislyf en fæ sjálfsmorðshugsanir af þeim öllum.

Svo benti læknirinn, nágranni minn, mér á enn eitt ofnæmislyf, ólíkt hinum af því að maður verður ekki þreyttur af því. Það kostar náttúrlega hvítuna úr augunum og eftir þrjár pillur er ég kominn með allar hugsanlegar aukaverkanir .... sénsinn að ég nenni að taka fleiri ...

Vangaveltur

Ég hef oft velt því fyrir mér af hverju fólk lætur alltaf rönguna á gardínunum snúa út.

(sjá svipaðar vangaveltur um postulínsstyttur)

Máltíð

Þetta kallar maður mat!

Vetrargosi

Þá veit maður að vorið er komið þegar maður sér fyrsta vetrargosann stinga upp stránum. Hann og hóffífilinn sem er reyndar öllu ljótari.

Það er þoka. Vorþoka.

Á göngu

Að týna heilanum

Fyrir tæpum tíu árum gekk ég út úr strætó á Ráðhústorginu í Kaupmannahöfn og skildi allan farangurinn minn eftir í vagninum. Eftir að fá töskurnar aftur eftir nokkra klukkutíma lofaði ég sjálfum mér að ég myndi aldrei týna neinu verðmætu á almannafæri.

Ég fór til Þýskalands um miðjan síðasta mánuð að halda fyrirlestur. Ég fór eldsnemma á fimmtudagsmorgni og kom heim seint á föstudagskvöldi, seinna en ég hafði ætlað mér reyndar. Því þegar ég stóð á Kastrup og ætlaði að kaupa LEGO handa krökkunum fann ég hvergi peningaveskið ... ég fékk móðursýkiskast eins og mér einum er lagið. Stóð þarna peningalaus og vissi ekki hvernig í ósköpunum ég ætti eiginlega að koma mér heim yfir sundið. Í rælni hafði mér samt tekist að troða sænskum hundraðkrónu seðli í úlpuvasann áður en ég fór að heiman, svona ef eitthvað skyldi gerast og ég fór með hann í miðasölu DSB jafnvel þótt ég vissi fullvel að miðinn kostar 135 krónur ... Þar var enga hjálp að fá svo ég laumaði mér um borð í lestina og hoppaði svo út á fyrstu stöð hinum megin við brúna, rétt áður en maðurinn sem skoðar miðana kom inn í vagninn þar sem ég stóð. Ég notaði svo hundraðkarlinn minn til þess að kaupa mér miða heim (42 krónur) og beið eftir næstu lest.

Svo fékk ég bréf í dag frá sænska sendiráðinu í Berlín. Peningaveskið fundið og mér boðið að senda það heim fyrir fimm evrur ...

Ítalskt sætabrauð

Maður slær ekki slöku við! Það er örugglega rétt sem kom fram í þáttum Christine Koht um fjölskylduna að barnafólk vill helst af öllu ekki fá á tilfinninguna að það hafi ekki neitt að gera, því þá sofnar það. Maður rembist eins og rjúpan við staurinn allan liðlangan daginn. Þá þarf maður heldur ekki að hugsa um allt þetta óþægilega í lífinu ...

Ég bakaði sænskar kardimommutvíbökur í gær. Ég bakaði ítalskar möndlutvíbökur (cantucci) í dag:

Úti er vor! Febrúarvor! VOR!!!

Klippt og skorið

Einn ömurlegasti dagur mánaðarins var í síðustu viku. Hvort um sig höfðum við hjónin allt á hornum okkar og fundum hvort öðru allt til foráttu. Börnin voru með æðiber í rassi, og ekki viðræðuhæf, eins og illa hirtir hundar ... Þá settumst við niður við borðstofuborðið og gerðum klippimyndir. Hér er mín:

Tvíbökur

Á kaffihúsinu (fika)

Á bókasafninu